Zsolt Alszeghy

* Nagyszombat, 12 lutego 1888 – † Budapeszt, 14 stycznia 1970 / historyk literatury, profesor uniwersytecki, członek Węgierskiej Akademii Nauk (1947) ; ; Uzyskał doktorat z nauk humanistycznych na Uniwersytecie Nauki i Technologii w Budapeszcie w 1909 r. i stopień nauczyciela w 1910 r. Był nauczycielem w państwowym liceum w Gyöngyös i Budapeszcie, gdzie później pracował w liceum kształcącym nauczycieli Instytutu Kształcenia Nauczycieli, a w 1935 r. uzyskał kwalifikacje prywatnego nauczyciela uniwersyteckiego. Był profesorem historii literatury w Kolegium Sztuk Pięknych i profesorem na Uniwersytecie Nauki i Technologii w Budapeszcie w latach 1935–1949. Zajmował kilka stanowisk akademickich: sekretarz Węgierskiego Towarzystwa Historii Literatury (1921–1937), redaktor Irodalomgörténet c. czasopismo, był prezesem Towarzystwa Historii Literatury (1941–1949). Redagował tygodnik literacki Élet (1924–1935). Badał obszary naszej literatury, które do tej pory były w dużej mierze niezbadane (nasze najstarsze zabytki dramatyczne, dramaty szkolne, literatura łacińska i węgierska XVII i XVIII wieku, mało znane rozdziały poezji węgierskiej od XVI wieku do dnia dzisiejszego). Jego zebrane wydania tekstów ze wstępami są bardzo znaczące: Węgierskie wspomnienia dramatyczne od średniowiecza do Bessenyei, 1914, Dramaty szkolne Csíksomlyó (z Ferencem Szlávikiem), 1914. Wykonał ważną pracę jako autor podręczników; Jego podręczniki do języka węgierskiego i literatury ze szkoły średniej, napisane wspólnie z Sándorem Síkiem i Frigyesem Brisitsem, były używane od lat 20. do 1948 roku. Został wybrany pełnoprawnym członkiem Węgierskiej Akademii Nauk w 1947 roku, ale po przejęciu władzy przez komunistów został pozbawiony członkostwa akademickiego w 1949 roku i przywrócony dopiero (pośmiertnie) w 1989 roku. ; ; Jego główne dzieła: ; Życie i pisma Jánosa Illei, 1908, ; Łacińskie dramaty jezuickie na temat węgierski, 1911, ; Pieśni żałobne węgierskiej reformacji i antyreformacji, 1916, ; Węgierscy lirycy, 1921, ; Dzieło artystyczne, 1922, ; Literatura węgierska XIX wieku, 1923, ; Węgierska poezja liryczna XVII wieku, 1935; Czy nasza literatura jest tzw. „wiekiem beznarodowym”?, 1942; Węgierscy krewni szlachcica Faludiego, 1943.