Zoltan Bela

* Rozsnyó, 30 grudnia 1868 – † Budapeszt, 10 maja 1933 / farmaceuta, pisarz zawodowy ; ; Był stażystą farmaceuty w Ungvár i Gyöngyös. Uzyskał dyplom na Uniwersytecie w Budapeszcie (1889), następnie pracował jako farmaceuta w aptece Magyar Király w Budapeszcie. Od 1892 roku uzyskał licencję farmaceutyczną w Alpár, gdzie został właścicielem apteki Órangyal. Od 1898 roku zarządzał apteką Szőz Mária Isten Anyja w Budapeszcie, którą rozwinął w jedną z największych aptek w stolicy. Był przewodniczącym Komitetu Edukacyjnego Budapesztańskiej Izby Farmaceutów (1914), wiceprzewodniczącym Rady (1916), ; następnie przewodniczącym (1918). Przez 15 lat był egzaminatorem Budapesztańskiego Kursu Kształcenia Farmaceutów. W 1919 roku Rada Gubernatorów Republiki Radzieckiej powierzyła mu realizację zadań związanych z zaopatrzeniem aptek. Przypisuje mu się opracowanie kilku znaczących produktów farmaceutycznych. Do najważniejszych jego publikacji naukowych należą: „Kilka słów o nalewce Zittmanna” („Gazeta Farmaceutyczna”, 1898, s. 309), „Menthol jodolicum” („Biuletyn Farmaceutyczny”, 1898, s. 647), „O stosunkach między szefem a podwładnym oraz o instytucji emerytalnej” („Gazeta Farmaceutyczna”, 1890, s. 532).