Viktor Alfonz Récsey, Ritschl

* Nagyszombat, 11 lipca 1858 – † Bakonybél, 14 października 1908 / benedyktyński nauczyciel, bibliotekarz, archeolog ; ; Rozpoczął naukę w szkole średniej w rodzinnym mieście, kończąc ją w Pannonhalmie i Győr. Do zakonu benedyktynów wstąpił w 1874 roku, a święcenia kapłańskie przyjął w 1881 roku. W 1887 roku zdał egzamin nauczycielski na Uniwersytecie w Budapeszcie. W 1887 roku zachorował w Zalaapáti, w tym czasie pracował jako archiwista. W 1888 roku tymczasowo przeszedł na emeryturę do Celldömölk, a następnie do Koszyc, gdzie zorganizował bibliotekę biskupią liczącą dwadzieścia tysięcy tomów. Jako członek zakonu był nauczycielem w Sopronie i Ostrzyhomiu, a w latach 1894–1905 był dyrektorem centralnej biblioteki opactwa Pannonhalma i kustoszem archiwów. Po przejściu na emeryturę mieszkał w Bakonybél. Jego praca koncentruje się na archeologii i bibliotekoznawstwie. Zebrał cenny materiał archeologiczny dla Muzeum Pannonhalma i Wystawy Milenijnej. Opublikował listę starych druków i starych węgierskich książek Biblioteki Pannonhalma. Badał również zabytki archeologiczne z czasów rzymskich w Sopronie i Ostrzyhomiu. ; ; Jego główne prace: ; Starożytna nazwa Sopron (Scarbantia) i rzymskie inskrypcje hrabstwa Sopron, 1887, ; Życie i praca naukowa dr. Ármina Vámbéry'ego, 1887, ; Spis kodeksów i inkunabułów Biblioteki Biskupiej w Koszycach, 1891, ; Zarys starożytnych relikwii mitologicznych z Panonii, 1893, ; Pozostałości kościoła św. Wawrzyńca w Ostrzyhomiu, 1893, ; Grobowce katedry w Koszycach, 1896, ; Stare drukowane książki i starowęgierskie książki w bibliotece Pannonhalmy, 1903–1904; Grobowiec i bazylika córki króla św. Władysława, cesarzowej Ireny, w Bizancjum, 1904, ; Kościół Rakoczych w Konstantynopolu, 1905, ; Galeria Obrazów w Pannonhalmie, 1907.