Tihamer Fabinyi

* Hisnyóvíz, 7 sierpnia 1890 – † Boston/USA, 11 czerwca 1953 / prawnik, minister, członek Węgierskiej Akademii Nauk (1940) ; ; Ukończył studia prawnicze na uniwersytetach w Berlinie, Lipsku, Cambridge i Budapeszcie (1913). Pracował jako aplikant adwokacki, a następnie jako sędzia-autor w dziale redakcji aktów prawnych Ministerstwa Sprawiedliwości. Był dyrektorem prawnym Ganz Danubius Rt. (1921), później otworzył kancelarię adwokacką. Od 1924 był prywatnym wykładowcą prawa procesowego na Uniwersytecie Pázmány Péter, a od 1927 był profesorem na Uniwersytecie Ekonomicznym. Był członkiem parlamentu z ramienia partii Kiskundorozsma z programem Partii Jedności Narodowej (1931–1936), a jednocześnie ministrem handlu (1 października 1932–4 marca 1935). Przyczynił się do rozwoju węgiersko-włoskich stosunków handlowych, żeglugi po Dunaju, turystyki i obszaru uzdrowiskowego jeziora Balaton. Był ministrem finansów od 6 stycznia 1935 do 9 marca 1938 roku. Po ogłoszeniu „Programu z Győr” urząd objął Lajos Reményi-Schneller. Za jego kadencji przywrócono równowagę budżetu państwa, kraj uregulował swoje długi zagraniczne, zniesiono kontrolę finansową Ligi Narodów, a długi nagromadzone w związku z podziałem ziemi zostały ponownie uregulowane i częściowo uregulowane. Od 1938 do 1944 roku był prezesem Węgierskiego Powszechnego Banku Kredytowego. Po okupacji niemieckiej (19 marca 1944 r.) osiedlił się najpierw w Szwajcarii, a następnie w USA. ; ; Jego główne prace: ; Arbitraż arbitrażowy, 1920; Ustawa o kodeksie postępowania cywilnego i praktyce prawnej I-II, 1931; Prawo spadkowe i postępowanie spadkowe, 1935.