Samuel Decsy

* Rimaszombat, 2 stycznia 1742 – † Wiedeń, 25 stycznia 1816 / lekarz, pisarz, redaktor ; ; Rozpoczął naukę w Bratysławie i Sárospataku, następnie studiował za granicą: na uniwersytetach w Niemczech i Holandii. Uzyskał doktorat, po czym osiadł w Wiedniu i mieszkał tam do śmierci. Od 1793 do 1816 roku redagował Magyar Kurir i jego dodatek Magyar Muzsa (od 1798 roku wraz z Dánielem Pánczélem). Należał do tych, którzy ciężko pracowali na rzecz rozwoju węgierskiego życia kulturalnego, języka, literatury i dramatu. Znaczną część swoich dochodów przeznaczał na wspieranie literatury ; . Pisał dzieła o tematyce językowej, geograficznej, historycznej i rolniczej. ; ; Jego główne dzieła: ; Osmanografia, czyli syntetyczny opis stanu naturalnego, moralnego, kościelnego, cywilnego i wojskowego Imperium Tureckiego i jego wojen z królami węgierskimi I–III., 1788–1789, ; Panoński Feniks, czyli język węgierski odrodzony z popiołów, 1790, ; Almanach węgierski na lata 1794, 1795 i 1796 I–III., 1793–1795, ; Notatki o gospodarce terenowej I–II. (wraz z Dánielem Pánczélem), 1800–1801, ; Historia Egiptu, 1811.