Ludwik Schlesinger

* Nagyszombat, 1 listopada 1864 – † Giessen, 16 grudnia 1933 / matematyk, profesor uniwersytecki, członek korespondent Węgierskiej Akademii Nauk (1902) ; ; Ukończył studia uniwersyteckie w Heidelbergu i Berlinie, gdzie w 1887 roku obronił doktorat, a w 1889 roku uzyskał kwalifikacje nauczyciela prywatnego. W 1897 roku był profesorem nadzwyczajnym w Bonn, a od 1897 do 1911 roku był publicznym profesorem matematyki na Uniwersytecie w Klużu. W 1911 roku został mianowany do Budapesztu, ale w tym samym roku został zaproszony do Giessen jako profesor uniwersytecki, a w 1930 roku przeszedł na emeryturę. Zajmował się głównie teorią funkcji i liniowymi równaniami różniczkowymi. Był jednym z kontynuatorów badań Gaussa nad teorią funkcji zespolonych i zapoznał z tymi badaniami kilku swoich studentów. Osiągnął wyniki w rozwoju teorii równań różniczkowych zwyczajnych ze zmiennymi zespolonymi i był jednym z najwybitniejszych ekspertów w tym zakresie tamtych czasów. Jego badania nadal inspirują badania naukowe. Jego prace na temat historii matematyki są cenne. Zrobił wiele dla naukowej oceny Jánosa Bolyaia. ; ; Jego główne prace: ; Handbuch der Theorie der Linearen Differentialgleichungen I–III., 1895–1898, ; J. Bolyai in Memoriam, 1902, ; Vorlesungen über lin. Differential gleichungen, 1908, ; S. F. Gauss’ Werke, 1917, ; Raum, Zeit und Relativitätstheorie, 1920.