Józef Hullay

* Rimaszombat, 27 lutego 1921 – † Debreczyn, 16 stycznia 1984 / neurochirurg, profesor uniwersytecki ; ; Ukończył studia uniwersyteckie na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Tiszy Istvána w Debreczynie od 1939 roku, gdzie uzyskał doktorat z medycyny w 1944 roku. Od 1945 roku był lekarzem w Klinice Neurologicznej Uniwersytetu w Debreczynie, a od 1947 roku dołączył do pracy neurochirurgicznej u boku Kálmána Sánthy. W 1948 roku zdał egzamin specjalisty neurologa, a w 1951 roku egzamin chirurga chirurgicznego. Po usunięciu Kálmána Sánthy, od 1951 roku kierował wydziałem neurochirurgii uniwersytetu medycznego i przez ponad 20 lat kierował wydziałem neurochirurgii i pracownią rentgenowską. W 1960 roku uzyskał tytuł kandydata nauk medycznych, w 1969 roku doktora nauk medycznych. Od 1970 roku był profesorem uniwersyteckim. Zajmował się głównie chirurgicznym leczeniem padaczki i pozapiramidowych zaburzeń ruchu, czynnością płata skroniowego, guzów mózgu, przede wszystkim guzów nerwu słuchowego, tętniaków mózgu i naczyniaków. Badał możliwości chirurgicznego leczenia padaczki. Jako neurochirurg zyskał międzynarodową sławę. Przez lata był prezesem Węgierskiego Towarzystwa Neurochirurgicznego, od 1975 roku był członkiem honorowym Słowackiego Towarzystwa Medycznego, a od 1979 roku członkiem korespondentem Amerykańskiego Towarzystwa Neurochirurgicznego. W 1970 roku otrzymał Medal Pamięci Schaffer Károly.