Stephen Bettes

* Rimaszombat, 15 sierpnia 1954 / poeta ; ; Do piętnastego roku życia dorastał we wsi Zádor z dziadkami. Ukończył technikum chemiczne w Po., a w 1981 roku uzyskał dyplom archiwisty na Uniwersytecie Komeńskiego BTK. Następnie najpierw uczył w swojej rodzinnej miejscowości, a następnie utrzymywał się z pracy fizycznej. W latach 1984-1989 był redaktorem wiadomości węgierskiej rozgłośni Czechosłowackiego Radia. W 1990 roku był archiwistą Csemadok. Obecnie jest niezależnym pisarzem. W 1991 roku otrzymał Nagrodę Madácha. ; – Zaczął publikować w drugiej połowie lat siedemdziesiątych. Jest bardzo utalentowany w przekładaniu możliwości koncepcyjnych tkwiących w grach językowych i rytmicznych na lirykę. Potężny intelektualizm jego groteskowych wierszy został szybko zauważony przez krytyków. Humor B. jest gorzki, filozoficzny, a za jego figlarnością i bohemizmem wyczuwa się „smutną” radość klauna. W jego nowych wierszach: ; ; Lírai vészjel (1999), a także w cyklu wierszy Szép týndöklő csillag 1–3. (1999–2000), opowiadającym historie biblijne, jego ekstrawagancka, żartobliwa werbalizacja jest ujarzmiona, a nawet zepchnięta na dalszy plan. ; ; Utwory: Ofiara klaunów, t. 1981, Między dwoma saltami, t. 1985, Podczas czasu śpiewania śpiewu, t. 1990, Co wiem?, t. 1993, Hun Ball, gyv., 1996. Zodiaki, t. 2000, W lesie w lesie, t. 2002, Tio-tio-tio tinx (Głosy Krainy Ptaków), gyv., 2004, Pan Bettes, 50 lat 50 wersetów, t. 2004. ; ; Literatura: Gábor Csanda: Nogi pająka – bez pająka, ISZ 1991/1, Béla Hajtman: Gry dla dorosłych, Drzemka 1991. 8 marca, Zsigmond Zalabai: Historia poezji, Historia krytyki II. = Z. Zs.: Historia poezji, 1995, István Z. Németh: Nie ma niebezpieczeństwa, jest tylko znak ostrzegawczy, Szőrös Kő 1999/2, Zoltán Szeberényi: Literatura węgierska na Słowacji II., Po. 2001. ;

G. L.