István Batizfalvy
Inne - inne
* Rimaszombat, 26 października 1824 – † Budapeszt, 11 października 1899 / nauczyciel szkoły średniej, pisarz specjalista, historyk Kościoła, redaktor ; ; Brat Sámuela Batizfalvy'ego. Ukończył szkołę średnią w szkołach średnich w Osgyán i Rozsnyó. Następnie uczęszczał na kurs nauk humanistycznych i teologii w Késmárk i Szarvas (1842–1845) oraz na studia prawnicze w Sárospataku (1845–1847). Brał czynny udział w wojnie o niepodległość Węgier w latach 1848/49 i złożył broń w stopniu porucznika. W latach represji był najpierw wychowawcą, a następnie nauczycielem w Rozsnyó, ucząc języka węgierskiego, historii i geografii w Gimnazjum Ewangelickim. Od 1860 roku nauczał w Gimnazjum Ewangelickim w Peszcie-Budzie. Pisał prace pedagogiczne i podręczniki, które doczekały się wielu wydań. Jego działalność redakcyjna była również znacząca. ; ; Jego główne dzieła: ; Biografie historyczne, 1852, ; Kopalnia złota, 1852, ; Galeria portretów królów i wodzów węgierskich, 1863, Węgrzy ; historia, 1885, ; Historia Kościoła protestanckiego na Węgrzech, 1888, ; Historia filii ewangelickiej szkoły średniej w Budapeszcie, 1895.