Elemér Sulán

* Rozsnyó, 3 listopada 1922 – † Zólyom, 2006 / inżynier, profesor uniwersytecki ; ; W literaturze słowackiej wspominany jest jako Elemír Šulán. Jest młodszym bratem Béli Sulána. Ukończył szkołę podstawową i średnią w swoim rodzinnym mieście. W 1939 roku został studentem Wydziału Inżynierii Leśnej Uniwersytetu Leśnego w Sopronie, ale z powodu II wojny światowej ukończył studia w Wyższej Szkole Nauk Rolniczych i Leśnych w Koszycach dopiero po 1945 roku. Od 1952 roku wykładał w Wyższej Szkole Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego w Zólyom jako adiunkt, a następnie jako profesor nadzwyczajny. W latach 1970–1987 był kierownikiem Katedry Mebli i Inżynierii Przemysłowej na uniwersytecie. W roku akademickim 1971/72 wykładał jako profesor gościnny na Uniwersytecie w Sopronie. Przeszedł na emeryturę w 1989 roku. Jego badania naukowe i twórczość literacka koncentrowały się na konstrukcji, rozwoju i technologii produkcji mebli, stolarki i innych wyrobów z drewna. Zajmował się również historią techniki. Był autorem licznych notatek uniwersyteckich i zarejestrował 6 patentów. Przetłumaczył również podręczniki z języka węgierskiego na język czeski i słowacki. Jego główne dzieło: Technológia výroby nábytku, 1965.