Ale chcemy być dębami w lesie

1. Lecz chciałabym być dębem w lesie, ; Gdyby ktoś zabrał mnie do domu, do ognia. ; Ponieważ dąb płonie niebieskim płomieniem, bez dymu, ; Moje serce nigdy nie jest bez smutku. ; ; 2. Rów cmentarny jest pełen wody, ; Moje serce jest pełne goryczy. ; Dobry jest Bóg, który wylewa wodę, ; Ukradł smutek z mojego serca. ; ; 3. Chciałam cię kochać, żeby nie wiedzieli, ; Lecz niebo to rozjaśniło. ; Błękitne niebo to rozjaśniło, ; Moje ukochane nie pozwala mi cię kochać.