Bela Gonda

* Szőlőske, 28 grudnia 1851 – † Budapeszt, 7 sierpnia 1933 / inżynier, pisarz zajmujący się gospodarką wodną, prywatny nauczyciel uniwersytecki, historyk techniki ; ; Ukończył gimnazjum Sárospatak i rozpoczął studia na Uniwersytecie Technicznym w Wiedniu, a następnie uzyskał dyplom inżyniera na Uniwersytecie Technicznym w Budapeszcie w 1873 roku. Rozpoczął pracę w Upper Torontáli Ármentesítő Társulat, następnie wykładał w Magyaróvárskiej Akademii Ekonomicznej (1877), Budapeszteńskim Uniwersytecie Technicznym Józsefa (1878–1882), wyższej szkole przemysłowej (1880–1882), a później w Budapeszteńskiej Akademii Handlu Zagranicznego. W 1878 roku został mianowany prywatnym nauczycielem uniwersyteckim inżynierii wodnej w rolnictwie. W 1877 roku założył Economic Engineer (później Technical Weekly), czasopismo ekonomiczno-techniczne. Od 1882 roku był głównym inżynierem rady technicznej Ministerstwa Robót Publicznych i Transportu, a od 1893 roku był szefem departamentu żeglugi, regulacji Vaskapu i budowy portów. Otrzymał liczne nagrody krajowe i zagraniczne za zasługi w dziedzinie regulacji Vaskapu. Po ukończeniu Kanału Vaskapu zlecono mu opracowanie planu Narodowego i Wolnego Portu Csepel, który ukończył w 1907 roku. W 1897 roku założył czasopismo Magyar Hajózás. Był organizatorem Węgierskiego Stowarzyszenia Adriatyckiego i jego prezesem od 1910 roku oraz redaktorem czasopisma Tenger. Zorganizował kilka wypraw naukowych na Adriatyk, był założycielem węgierskich badań morskich. Przeszedł na emeryturę w 1913 roku. Założył pierwszy węgierski międzynarodowy urząd patentowy (1880), położył nowe podwaliny pod edukację oficerów kolei, poczty i żeglugi. W 1918 roku założył Bethlen Gábor Irodalmi és Nyomda Rt. i księgarni Bethlen. Był aktywnym uczestnikiem węgierskiego życia publicznego reformowanego. Był współautorem monografii powiatu Borovszky, traktujących o Fiume i wybrzeżu węgiersko-chorwackim. W jego rodzinnej wsi nazwano ulicę jego imieniem. ; ; Jego główne dzieła: ; Regulacja Żelaznej Bramy i innych bystrzy (w języku niemieckim i francuskim), 1892, ; Życie i twórczość Pála Vásárhelyiego, 1896, ; Żegluga węgierska (w języku niemieckim i francuskim), 1899, ; Statki podwodne, 1915, ; Biografia Istvána Türra, 1925.