Arpad Marko

* Rozsnyó, 12 października 1885 – † Budapeszt, 17 września 1966 / historyk wojskowości, członek korespondent Węgierskiej Akademii Nauk (1934) ; ; Ukończył naukę w szkole średniej w swoim rodzinnym mieście. W 1906 roku został oficerem Wiedeńskiej Akademii Wojskowej i służył jako oficer kompanii w 34. Połączonym Pułku Piechoty w Koszycach. Walczył również w I wojnie światowej. W 1921 roku został przeniesiony do Wojskowego Archiwum Historycznego w Budapeszcie, skąd przeszedł na emeryturę w 1940 roku jako kierownik działu starego archiwum (od 1938 roku w stopniu pułkownika). Od 1927 roku publikował prace zajmujące się zagadnieniami historii wojskowości od XVII do XIX wieku. Jego publikacje dotyczące życia i działalności Miklósa Zrínyiego (1620–1664), a także liczne kwestie wojny o niepodległość Rakoczego, mają trwałą wartość. Zebrał biografie i prace naukowe wojskowych członków Węgierskiej Akademii Nauk (Archiwum Rękopisów MTA). Odegrał znaczącą rolę w tworzeniu nowoczesnego, wymagającego naukowo nurtu krytycznego w węgierskiej historiografii wojskowej. Został pozbawiony członkostwa akademickiego w 1949 r., które zostało przywrócone dopiero pośmiertnie w 1989 r. ; ; Jego główne prace: ; II. Ferenc Rákóczi the General, 1934, ; II. Ferenc Rákóczi 1676–1735, 1935, ; Kampania Liptói Kuruc w sierpniu 1709 r., 1935, ; Twórczość prozatorska hrabiego Miklósa Zrinyi, 1939, ; Hrabia Miklós Zrínyi, 1942, ; Hrabia Futaki, feldmarszałek András Hadik, 1944, ; Listy Miklósa Zrínyi, 1951, ; Zapomniany węgierski piszący żołnierz. Kapitan husarski László Jakkó 1781–1833, 1960, ; Król Szwecji i Węgier Karol XII, 1970,; Prace nauk wojskowych Lajosa Kossutha podczas jego emigracji do Turcji w latach 1850–1851 (rękopis rozprawy doktorskiej).