Antal Reviczky

* Sátoraljaújhely, 17 stycznia 1723 – † Buda, 15 grudnia 1781 / ksiądz jezuita; przyrodnik, filozof i teolog; wstąpił do Towarzystwa Jezusowego w 1738 roku. Studiował nauki społeczne w Szakolca w 1741 roku, filozofię na uniwersytecie w Nagyszombat w latach 1742–1744 i matematykę na Uniwersytecie Wiedeńskim w latach 1748–1749. Studiował teologię w Nagyszombat w latach 1750–1753, a następnie został zainaugurowany jako doktor filozofii i teologii. Rozpoczął karierę nauczycielską w Pasawie w 1745 roku i nauczał w gimnazjum w Bratysławie w latach 1746–1747. Był profesorem na Uniwersytecie w Nagyszombat w latach 1755–1759. Od 1760 roku przebywał w Budzie, gdzie pełnił funkcję opata klasztoru, a następnie, po kasacie zakonu jezuitów, notariusza apostolskiego i proboszcza. W ostatnich latach życia był węgierskim księdzem polowym i opatem klasztoru pod wezwaniem Zbawiciela. Oprócz dzieł teologicznych, ważne są przede wszystkim jego podręczniki, w których zajmował się fizyką, matematyką, astronomią, a zwłaszcza botaniką (anatomią roślin, morfologią roślin i fizjologią roślin). ; ; Jego główne dzieła: ; Universae matheseos brevis institutio I-III., 1752–1753, ; Elementa philosophiae rationalis seu logica in usum auditorum conscripta, 1757, ; Elementa philosophiae seu metaphysica in usum auditorum conscripta, 1757, ; Elementa philosophiae naturalis I–II., 1757–1758,; Tentamen physicum ex praelectionibus..., 1758, ; Astronomiae physicae juxta Newtoni principia breviarium methodo scholactica ad usum studiosae juventutis, 1760.