Antal Genersich

* Nagyszombat, 24 lutego 1842 – † Budapeszt, 4 czerwca 1918 / patolog, profesor uniwersytecki, członek Węgierskiej Akademii Nauk (1906) ; ; Ukończył naukę w szkole średniej w Késmárk i Eperjes. Uzyskał tytuł lekarza na Uniwersytecie w Peszcie w 1865 roku. W latach 1865–1868 był asystentem profesora u Lajosa Arányiego (Komároma) w Instytucie Patologii w Peszcie, a od 1868 roku był lekarzem naczelnym Oddziału Patologii w Szpitalu Pest Szent Rókus. W tym samym roku udał się na dwuletnią podróż studyjną za granicę ze stypendium (Würtzburg, Lipsk, Wiedeń, Berlin – tutaj współpracował z Rudolfem Virchowem). Od 1870 roku był publicznym profesorem patologii na pełen etat w Instytucie Chirurgicznym w Kolozsvárze, a od 1872 roku na nowo utworzonym Wydziale Lekarskim Uniwersytetu w Kolozsvárze. W latach 1870–1876 założył kolekcję Instytutu Patologicznego, w latach 1876–1877 był dziekanem wydziału medycznego, w latach 1877–1878 był rektorem uniwersytetu. Od 1875 roku był honorowym lekarzem naczelnym miasta Kolozsvár. ; w latach 1895–1913 był profesorem na Uniwersytecie w Budapeszcie, dyrektorem II. Instytutu Patologicznego, w latach 1910–1911 był rektorem uniwersytetu. Jego badania dotyczyły głównie gruźlicy, oddzielenia gruźlicy ludzkiej i bydlęcej, patologii kiły, białaczki, deformacji, tworzenia się kamieni, włośnicy. Wiele jego publikacji ukazało się w czasopismach zagranicznych i krajowych. Fundacja Genersich, założona w Budapeszcie w 1991 roku, corocznie przyznaje Nagrodę Genersich węgierskim lekarzom i studentom medycyny z Kotliny Karpackiej, którzy wykazali się znaczącą pracą naukową. ; ; Jego główne prace: ; O działaniu Kolozsvár m. kir. súd. ügyestet, 1878, ; Zdeformowana czaszka, 1880, ; Jego wkład w debatę na temat gruźlicy (Międzynarodowy Kongres Medycyny Wewnętrznej, Berlin), 1890, ; Raport z sekcji zwłok, 1890, ; Prawa i regulacje interesujące lekarza sądowego, 1894, ; Medycyna sądowa (wraz z Jánosem Belkym), 1895.