Zsigmond Schordann

Nagylévárd, 22 lipca 1794 – † Peszt, 11 kwietnia 1862 / fizjolog, profesor uniwersytecki ; ; Jego ojciec był urzędnikiem rolnym w Nagylévárd. Ukończył szkołę średnią w Bratysławie w latach 1801–1811. W 1817 roku uzyskał tytuł doktora medycyny na Uniwersytecie w Peszcie. Od 1815 roku był asystentem profesora u Mihálya Ignáca Lenhosséka (Bratysława) na katedrze fizjologii. Spędził również rok w Wiedniu, a następnie od 1818 roku był zastępcą profesora medycyny teoretycznej, a od 1820 roku fizjologii. W 1820 roku został profesorem zwyczajnym medycyny teoretycznej, a w 1822 roku fizjologii. W 1858 roku, częściowo z konieczności, przeszedł na emeryturę z powodu coraz poważniejszej choroby kręgosłupa. W testamencie z 24 lutego 1861 roku zapisał uniwersytetowi swoją bibliotekę i połowę majątku, co pozwoliło mu na dalszy rozwój biblioteki wydziału medycznego. Jego działalność dydaktyczna była znacznie ważniejsza. ; ; Jego główne prace: ; Dissertatio inauguralis medica de medicina populari, 1817; Obserwacje dotyczące epidemii cholery na Węgrzech, 1831.