Żuraw lata wysoko, ale głośno krzyczy.

1. Żuraw lata wysoko, lecz woła wielkie, ; Spod jego skrzydeł, spod jego skrzydeł spadają kręcone pióra. ; Podnieś je, podnieś je, drogi aniołku, włóż je do mojego wirującego kapelusza, ; Kiedy idę do tawerny, znają mnie z tego. ; ; 2. Kiedy wchodzę, kiedy idę do tawerny w Martos, ; Wbijam mój miedziany młot, mój miedziany młot w belkę. ; Kto się odważy, niech go weźmie, ktokolwiek jest młody, niech go zedrze, ; Nawet w nocy będę pingował moje imię krwią żandarma. ; ; 3. Żuraw lata wysoko, bocian ze swoją parą, ; Kto kocha pięć, sześć, ma tylko dobre rzeczy do zrobienia. ; Zobacz, kocham tylko jednego, a jednak wiele cierpię, ; Ten przeklęty, podstępny młodzieniec oszukał moje serce.