Żona zbudowała ścianę (Zaczęła zaczynać)

On wyruszył, on wyruszył, ; Dwunastu murarzy, ; Trzynasty, ; Murarz Clement. ; ; Zamek Magos Déva, ; Zaczęli budować, ; I jego sprawy życiowe, ; Wzięli to sobie do serca. ; ; To, co postawili dawno temu, ; Po południu się zawaliło, ; To, co postawili po południu, ; Zawaliło się aż do wieczora. ; ; Dwunastu murarzy, ; Trzynasty, ; Murarz Clement naradzał się nad tym: ; ; – Czyja żona przyjdzie tu pierwsza, ; Zabierzemy ją, ; Spalimy ją ogniem. ; ; A jego prochy; Zmieszamy z wapnem, ; Zbudujemy z nich zamek Magos Déva! ; ; – Mój uczeń, mój uczeń, ; Mój najlepszy uczeń, ; Przygotuj powóz, ; Weź sześć koni. ; ; Pójdę, pójdę ; Do mojego dobrego pana, ; We śnie do studni ; Woda zamieniła się w krew. ; ; – Dzień dobry, dzień dobry, ; Dwunastu murarzy! ; – Dzień dobry również wam, ; Murarz Clement! ; ; Nadal nie przyjmujecie ; Mojego pozdrowienia, ; Może rzuciłam wam wyzwanie? ; ; – Zabierzcie go natychmiast, ; Wrzućcie go do ognia, ; A jego popioły ; Wymieszajmy z wapnem. ; ; Z nim zbudujemy ; Zamek Magosa Devy, ; Z nim powstrzymamy ; Zawalenie się zamku. ; ; – Mój Boże, mój Boże, ; No więc, mój mały synku, ; Dokąd ma pójść, ; Czy ma iść jutro? ; ; – Są konie na biegunach, ; Które go uśpiły, ; Są dobre kobiety, ; Które go karmią piersią. ; ; Obiecały mu, ; Zmieszały go z wapnem, ; Zbudowali z niego zamek Magos Deva. ; ; To, co położyli w przeszłości, ; Pozostało po południu, ; To, co położyli po południu, ; Pozostało do wieczora. ; ; – Mój ojciec, mój drogi ojciec, ; Gdzie jest moja droga matka? ; – Ktoś odszedł, ; Dawno temu w domu. ; ; Ktoś odszedł; Dawno temu w domu. ; ; Wrócił wieczorem, ; Ale wrócił do domu, ; Wrócił rano, ; Ale wrócił do domu. ; ; – Niech więc będzie przeklęty; Zamek Magos Deva, ; Chociaż słońce świeci, ; Świeci pyszniej. ; ; Jadłem za to; Moja droga żona, ; Teraz została sierotą; Moje drogie, słodkie dziecko.