Zoltán Toth

* Nagykeszi, 5 grudnia 1883 – † Budapeszt, 17 maja 1940 / nauczyciel edukacji specjalnej; nauczyciel szkoły średniej; ; Uzyskał certyfikat nauczyciela w 1903 roku w szkole nauczycielskiej w Lévie. W 1906 roku otrzymał dyplom nauczyciela edukacji specjalnej w Budapeszcie, a ponadto studiował pedagogikę, psychologię i filozofię na Uniwersytecie Nauk Przyrodniczych, a następnie uzyskał certyfikat nauczyciela szkoły średniej z historii naturalnej i chemii oraz tytuł doktora nauk humanistycznych. Od 1905 roku pracował jako nauczyciel w Instytucie dla Niewidomych w Budapeszcie. Podczas I wojny światowej kierował działem socjalnym Urzędu ds. Osób Niepełnosprawnych. W latach 1919–1922 był dyrektorem Instytutu dla Młodych Niewidomych, a od 1922 roku aż do śmierci nauczał w założonym przez siebie Kolegium Nauczycieli Pedagogiki Specjalnej, pełniąc funkcję dyrektora w 1924 roku. W latach 1922–1940 był sekretarzem generalnym Węgierskiego Towarzystwa Pedagogiki Specjalnej, którego był inicjatorem, oraz członkiem zarządu Ligi Ochrony Dzieci. Z jego inicjatywy nauczyciele edukacji specjalnej nawiązali kontakty z przedstawicielami prawa, medycyny i socjologii, co umożliwiło powstanie nowego podejścia do edukacji specjalnej. Jednym z jego asystentów zawodowych był Lipót Szondi (Nyitra). Wprowadził czteroletnie szkolenie w Kolegium Nauczycieli Pedagogiki Specjalnej oraz opracował program nauczania i regulamin organizacyjny instytucji. Celem szkolenia było przygotowanie nauczycieli do nauczania osób z niepełnosprawnością sensoryczną, intelektualną i moralną, a także z zaburzeniami mowy. Za nowość uważano możliwość przyjmowania na studia wyższe osób niedosłyszących i słabowidzących. Opowiadał się za rozwojem edukacji specjalnej nie tylko dla dzieci niepełnosprawnych, ale także dla dorosłych. ; ; Jego główne prace: ; Wyobraźnia niewidomych, 1927, ; Edukacja niewidomych, 1928, ; Najnowsze wytyczne nauki o leczeniu i edukacji, 1931, ; Najnowsze wytyczne edukacji specjalnej (również w języku niemieckim), 1931, ; Ogólna edukacja specjalna, 1933, ; Rola edukacji specjalnej w rozwoju uniwersalnego myślenia edukacyjnego, 1935.