Zoltán Mehes

* Csallóköznyék, 24 stycznia 1870 – † Budapeszt, 19 maja 1940/ inżynier kolejowy, profesor uniwersytecki; ; Ukończył szkołę średnią w Bratysławie, a następnie studia inżynierskie w Budapeszcie na Królewskim Węgierskim Uniwersytecie Technicznym im. Józsefa Nádora, gdzie uzyskał dyplom w 1895 roku. Po dwóch latach prywatnej praktyki inżynierskiej pracował jako asystent nauczyciela, a następnie jako asystent profesora u profesora Sándora Lipthaya w latach 1897–1906. Brał udział w redagowaniu pierwszego węgierskojęzycznego podręcznika budowy kolei. Od 1906 roku nauczał przyszłych węgierskich inżynierów mechaników jako jeden z najwybitniejszych autorytetów w dziedzinie budownictwa kolejowego. W 1915 roku otrzymał tytuł nauczyciela nadzwyczajnego, a w 1925 roku, po śmierci profesora Szilárda Zielinszki, został mianowany publicznym stałym nauczycielem katedry budowy dróg i kolei. Jego specjalizacją była przede wszystkim instalacja i rozwój urządzeń bezpieczeństwa i sygnalizacji kolejowej. Uczestniczył w budowie kolei Uzsok i Austriackiej Kolei Alpejskiej, a także opracowywał plany licznych małych linii kolejowych i kolei górniczych. W dziedzinie budowy dróg publicznych zajmował się przede wszystkim zagadnieniami nawierzchni drogowych. W latach 1917–1932 był dyrektorem Węgierskiego Stowarzyszenia Inżynierów i Architektów.