Zsofia Barczi

* Rimaszombat, 13 lipca 1973. / pisarz, historyk literatury ; ; W 1996 roku uzyskał certyfikat nauczyciela języka węgierskiego i muzyki w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Nitrze. Obecnie wykłada na Uniwersytecie Filozoficznym im. Konstantina w Nitrze i jest doktorantem na ELTE. – Publikuje regularnie od 2001 roku. Jego opowiadania, nowele, przypowieści prozą o charakterze poetyckim i alegoryczne historie charakteryzują się baśniowym splotem idei i fabułą przywodzącą na myśl realizm magiczny. Charakterystyczną grupę jego opowiadań przesiąknięto duchem narracyjnym i perspektywą przywodzącą na myśl Baśnie tysiąca i jednej nocy. Wielką zaletą jego twórczości jest staranna, skrupulatna i różnorodna forma językowa. Jako badacz zajmuje się przede wszystkim twórczością László Mécsa i literaturą węgierską XX wieku; jego najważniejsze prace tego typu zostały opublikowane w „Kalligram” i „Literaturze”. Jest członkiem Towarzystwa Literackiego Sambucus. Jego praca „Referencyjne lektury liryki w liryce węgierskiej lat 20. XX wieku w Słowenii” została zamieszczona w antologii „Kor/szak/határok” (2002). ; ; Utwory: Śnieg sępa, Elb., 2004. ; ; Literatura: Krisztián Benyovszky: Ég és föld, fény és árnyém, ÚSZ Zakładka 2004/2, nő: Csodás derű (Czytanie opowiadań Zsófii Bárczi), Új Forrás 2004/7, József Keserű: The Widoczne i niewidzialne, ÚSZ Zakładka 2004/3. ;

Cz. Z.