Zamordowana Prządka (Wieczór, wieczór)

Wieczór, wieczór, zegar wybija ósmą, ; Wszystkie dziewczęta szykują się do przędzalni. ; Biedny Marcsó Szűcs także wyruszył w swój pociąg, ; Gdyby niebo nie było rozgwieżdżone. ; Było pochmurno, pochmurno, robiło się ciemno, ; Wtedy moje serce było gorzkie. ; Wypłakałam swe serce, nie będę już płakać, ; Nie wejdę do waszych przędzalni, już do nich nie wejdę. ; ; Dziewczęta z Vicsápi, dam wam przykład, ; Jeśli poszłyście do przędzalni, nie przyniosłyście zawiniątka. ; Bo jeśli przyniosłyście zawiniątko, zrobicie to samo, ; O ósmej wieczorem wasze słowa ustaną. ; ; Smutna trumna biednego Marcsó Szűcsa, ; Zostanie złożona na wzgórzu Vicsápi. ; Zasypią ją ziemią, jej trumnę, ; Aby każda brązowowłosa dziewczyna dbała o siebie. ; ; Moje ciało z twoim ciałem niech spoczywa w grobie, ; Moja krew z twoją krwią niech spłynie do strumienia. ; Moje ciało z twoim ciałem niech spoczywa w grobie, ; Moja dusza z twoją duszą niech służy panu.