Zamek Orawski

Został zbudowany jako zamek królewski w XIII wieku, centrum namiestnictwa zamkowego po 1267 roku. Chronił granicę przed Polakami. Nasi królowie Árpádowie stale wzmacniali zamek. Jednak król Zygmunt zastawił go urodzonemu w Polsce wojewodzie Stiborowi na początku XV wieku. W połowie XV wieku Piotr Komorowski, polski rycerz sympatyzujący z czeskim Jiskrá, zdobył zamek Árva i terroryzował szeroki obszar stamtąd do Zólyom przez 25 lat. Dopiero król Maciej położył kres szaleństwom Komorowskiego, kupując od niego zamek, zatrudniając zaprawioną w bojach straż zamkową i dodając ich do swojej słynnej czarnej armii. (Nosili czarne ubrania.) Z powodów politycznych król Maciej uwięził arcybiskupa Kalocsa Piotra z Váradi, który sprzeciwiał się mu, w zamku Árva. Później król Maciej podarował Orwę swojemu synowi, Janowi Korwinowi, księciu Liptowa. W 1495 roku István Szapolyai, właściciel zamku, zdobył Orwę wraz z innymi posiadłościami Janosa Korwina. W 1534 roku Orwę nabył Ferenc Thurzó. Rozpoczęła się nowa, świetlana era dla zamku otoczonego lasami sosnowymi. Bogaci Thurzó, pierwotnie trudniący się handlem, posiadali w tym regionie 75 wiosek i 6 miast, a majątek zamku w Orvie obejmował 80 000 akrów. Gotycki zamek został najpierw przebudowany i rozbudowany około 1540 roku, a następnie około 1610 roku, a zamek w Orvie został rozbudowany o elementy renesansowe i barokowe. W 1678 roku książę Imre Thököly na pewien czas okupował Orwę, a w styczniu 1709 roku kapitan zamku Ferenca Rakoczego, Ferenc Babocsay, pokonał oblegające wojska cesarskie pod zamkiem, ale w kwietniu kuruccy strażnicy musieli poddać zamek. W 1800 roku wielki pożar zniszczył zamek, ale szkody zostały naprawione, a spadkobiercy mieszkali w nim przez długi czas, a później wiele jego pomieszczeń zaaranżowano na muzeum historii naturalnej. Jeszcze na początku XX wieku w zamku mieszkali spadkobiercy Thurzó, hrabiowie Pálffy i Erdődy. Zamek Orva to niezrównanie piękny zamek, malowniczo wznoszący się na szczycie samotnego, stożkowatego wapiennego wzgórza. Jest to jeden z najodważniej zbudowanych i spektakularnych zamków w Europie Środkowej. Składa się z trzech oddzielnych części, które zostały zbudowane jedna nad drugą na trzech poziomach zbocza góry. Pod kaplicą dolnego zamku znajduje się grobowiec rodziny Thurzó. Studnia zamkowa w zamku średnim ma głębokość 91 metrów. Zamek górny został zbudowany w 1561 roku przez Ferenca Thurzó na szczycie góry, 136 metrów nad poziomem rzeki Árvy. Zamek należał do spadkobierców Thurzó do połowy lat 20. XX wieku. Po 1960 roku państwo czechosłowackie odrestaurowało go i przekształciło w muzeum.