Zamek Csáky

Hrabia Jenő Csáky kazał zbudować swój nowy zamek w Főréven, położonym w bezpośrednim sąsiedztwie Bratysławy, najprawdopodobniej wykorzystując stary rodzinny dwór. Plany zostały sporządzone - po prawie trzech latach pracy - przez bratysławskiego architekta i przedsiębiorcę budowlanego, Ferdinánda Kittlera, a budowę przeprowadziła firma Kittler and Gratzl w latach 1899-1902. Wszystkie detale wnętrza zamku, w tym sztukaterie, elementy drewniane i kute z żelaza, zostały zaprojektowane przez firmę Kittler and Gratzl. Balustrady schodów i kraty okienne zostały wykonane przez ślusarza Jánosa Horárika, a dekoracje sztukatorskie - przez dekoracyjnego rzeźbiarza Adolfa Messmera. Bratysławski architekt wyraźnie chciał jak najlepiej wykorzystać rzadką okazję i zamierzał stworzyć szczególnie ozdobny, rozległy zamek. Jednakże budynek w kształcie litery L, parterowy, z jego wzburzonymi masami, stromo nachylonymi, naprzemiennymi szczytami i formami dachu oraz licznymi wieżami - wieża wznosząca się na zewnętrznym narożniku ma 40 m wysokości - tworzy raczej niespokojny niż monumentalny efekt. Jego architektura balansuje na granicy późnego historyzmu i secesji. Do jego tylnej strony przylega dwukondygnacyjny ogród zimowy. ; Współczesna niemieckojęzyczna gazeta bratysławska donosiła o dość zagmatwanym układzie wnętrz, obficie umeblowanych drewnianymi panelami i sztukaterią, oraz o nowoczesnym wyposażeniu technicznym zamku. ; Obok zamku zbudowano również dużą stajnię i wozownię, na piętrze której mieszkali stajenni i stangreci. Dalej, w pobliżu sztucznego ogrodu, znajdowały się dwie szklarnie. Cały kompleks budynków otoczony był dużym parkiem. ; W 1916 roku części francuskiego ogrodu należącego do zamku zostały sprzedane. Dziś nie ma śladu po pierwotnym zagospodarowaniu terenu. ; W 1933 roku niewielką część ogrodu zakupiły zakonnice z Zakonu św. Franciszka z Asyżu, które założyły w zamku klasztor, a ujeżdżalnię przekształciły w szpital. Zamek został upaństwowiony w 1954 roku, a następnie przekształcony w dom opieki w 1956 roku. W 1989 roku państwo zwróciło go kościołowi, a następnie został uznany za narodowy zabytek kultury. Ostatni remont budynku miał miejsce w latach 2003-2006.