Morderca poddaje się (U stóp drżącej topoli nad Cisą)

Za Cisą, u stóp drżącej topoli, ; Mała dziewczynka siedzi na kolanach Brązowego Jasia. ; Jedno patrzy na pianę na Cisie, ; Drugie patrzy na płonące gwiazdy. ; ; Brązowego Jasia poprosiło swoje dziecko, ; Aby wysłało jego słodką matkę na tamten świat. ; Służąca zawołała jego słodką matkę, ; Brązowy Jaś wbił wielki nóż w swoje serce. ; ; Spodnie Brązowego Jasia zakrwawiły się, ; Wtedy umyj je, jego kochanka, jego dziecko. ; – Umyj moje dziecko, moją koszulę, moje spodnie, białe, ; Jutro pójdę do Komisarza Pokoju. ; ; – Daj Boże, Komisarzu Pokoju, dzień dobry, ; – Daj Boże, mój słodki synu, co ci jest? ; – Komisarzu Pokoju, o to bym prosił, ; Zabiłem moją matkę dla małej dziewczynki. ; ; – Brązowy Jaś, wstyd ci było to zrobić, ; Zabić matkę dla małej dziewczynki. ; – Panie Komisarzu Ciszy, kiedyś miałem wroga, ; Ta mała dziewczynka nie może zostać moją żoną. ; ; Po drugiej stronie Cisy rzeźbią teraz drzewo, ; Na którym wisi Brązowy Jaś. ; Wiatr rozwiewa jego białą koszulę i spodnie, ; Ktoś inny przytula dziecko Brązowego Jasia.