Przez Cisę do granicy Szentrei

1. Przez Cisę do granicy Szendre, ; Stara topola wypuszcza liście. ; Stara topola wypuszcza liście. ; Pasterz gra pod nią na flecie. ; ; 2. Zegar wybił drugą po północy, ; Pasterz wkradł się do zamku. ; Smutno spogląda w piękne okno, ; Czy myśli o baronie Julisku z Szendre. ; ; 3. Dwie godziny po północy minęły dawno temu, ; Nawet wtedy flet wciąż pięknie gra. ; Słychać flet w zamku, ; Czy nie śpisz, baronie Julisku z Szendre. ; ; 4. Nie śpię, mój piękny pasterzu, nie śpię, ; Ubiorę się i wyskoczę przez okno. ; Pogalopujemy na najszybszym koniu, ; A potem odbędzie się nasze wesele. ; ; 5. Baron Szendre wskoczył na konia, ; Pojechał do granicy Szendre. ; Zapytał pasterza szeryfa, ; Czy nie widział jego jedynej córki. ; ; 6. Szeryf odpowiedział, ; Pasterz wsi go tam goni. ; Baron Szendre nie wziął tego za żart, ; Zaprosił go do siedziby starostwa. ; ; 7. Juhászlegény żegna się z goryczą, ; Zabiera swoją Juliská do klasztoru. ; Juhászlegény wzdycha do siebie, ; Dlaczego spojrzałem na córkę barona Szendre?