Przez Cisę do puszty Szendrőd

1. Przez Cisę do puszty Szendrőda, ; Pasterz gra sobie na flecie. ; Słychać flet w oknie, ; Obudź się, dostojna młoda damo. ; ; 2. Okno barona Szendrőda jest otwarte, ; Wygląda przez nie kręcona, brązowowłosa dziewczyna. ; W swoim smutku wzdycha do siebie: ; – Dlaczego stałam się córką barona Szendrőda! ; ; 3. Następnego ranka baron Szendrőd wjechał do puszty Szendrőda w swoim bujnym ; Zapytał swojego najstarszego syna, ; Czy widział córkę barona Szendrőda. ; ; 4. – Nie widziałem go, Baronie, jeśli mogę tak powiedzieć, ; Nie widziałem też mojego najmłodszego syna. ; Minęły trzy dni, odkąd tam był, ; Na pewno jest z nim także ta młoda dama.