Wymordowana rodzina karczmarzy

1. Ach, ależ błotniście, ach, ale to jest ta droga, ; Tu wyrusza te dziewięć zwierząt, ; Tu wyrusza te dziewięć zwierząt, ; Skręcają na podwórko Pápajíné. ; ; 2. – Pápajíné, niech Bóg da ci dobry wieczór, ; – Niech Bóg da szczęście także innym, ; – Hej, Pápajíné, jak możesz życzyć sobie szczęścia, ; Wielki nóż jest w jej sercu jeszcze w nocy. ; ; 3. Pápajíné wybiegła na podwórko, ; Założyła obie ręce na głowę, ; – Mój Boże, dokąd ja idę, co ja robię? ; Zabijają mnie za moje sześciomiesięczne dziecko. ; ; 4. Hej, moja córko Mari, idź do piwnicy, ; Przynieś pół szklanki wina do słodkiego domku, ; Pápajíné nie potrzebuje naszego wina, ; Tylko swojego życia, nawet całego swojego majątku. ; ; 5. Stangret także wraca do domu o świcie, ; Zastał otwarte drzwi i bramę, ; – Boże, tu muszą być wielkie kłopoty, ; Zastałem otwarte drzwi i bramę. ; ; 6. Potem natychmiast wszedł do pokoju, ; Pápajíné znalazł ją już martwą, ; Obie jej ręce były związane żółtym drutem, ; Talar został jej wyjęty z lewej kieszeni. ; ;