Wiktor Miskovszky

* Bártfa, 14 maja 1838 – † Koszyce, 2 listopada 1909 / historyk sztuki, inżynier architekt, członek korespondent Węgierskiej Akademii Nauk ; ; Jego ojciec był drobnym szlachcicem polskiego pochodzenia. Rozpoczął naukę w swoim rodzinnym mieście, a następnie studiował w Sátoraljaújhely, Rozsnyó i Lewoczy. W latach 1863–1866 ukończył studia techniczne najpierw w Budzie, a następnie w Wiedniu i uzyskał tytuł inżyniera. Przez krótki czas wykładał geometrię wykreślną i architekturę w Bártfie, w latach 1867–1868 w Körmöcbánya, a od 1868 do 1897 roku w Królewskiej Szkole Wyższej w Koszycach. Od 1860 roku zajmował się ochroną zabytków i historyczno-artystycznym przetwarzaniem dziedzictwa budowlanego. Był jednym z inicjatorów ochrony i restauracji zagrożonych budynków historycznych. Na paryskiej Wystawie Światowej w 1878 roku został nagrodzony dyplomem honorowym i srebrnym medalem za album prezentujący średniowieczną i renesansową sztukę węgierską. W 1880 roku został członkiem korespondentem Węgierskiej Akademii Nauk. Był również pilnym autorem artykułów do ówczesnych gazet i czasopism, w których publikował przede wszystkim artykuły na temat historii sztuki. ; ; Jego główne prace: ; ; Dzienniki podróży po Górnych Węgrzech, ; Wspomnienia średniowieczne Bártfy I-II., 1879-1880, ; Zabytki Węgier w stylu średniowiecznym i renesansowym, 1885, ; Początek i rozwój renesansu ze szczególnym uwzględnieniem zabytków architektonicznych naszego kraju (Katedra Akademicka), 1881, ; Zabytki i antyki Górnych Węgier, 1888, Zabytki miasta Koszyce w stylu średniowiecznym i renesansowym, 1895, ; W celu zachowania i utrzymania naszych niszczejących pomników narodowych, 1898.