Więzienie w Bratysławie jest wybrukowane kamieniem

Bratysławskie więzienie wybrukowane jest kamieniami, ; Lecz wiele matek patrzy na nie z płaczem, ; Nie płacz, matko, tak właśnie powinno być, ; Z każdej dobrej rodziny musi być jedna zła. ; Jestem więźniem, jestem więźniem, bo jestem zamknięty, ; W zakratowanej bramie bratysławskiego więzienia. ; Bracia, krewni, lecz jesteście niewierni, ; Znów spotyka mnie mój los niewolnictwa. ; ; (Do drugiej połowy melodii) ; Będę wolny, nie będę więźniem, ; Odwdzięczę się braterską dobrocią.