Więzienie Miklós

Jednopiętrowy budynek więzienia Miklós, położony na wschód od głównej ulicy, na rogu ulic Fazekas i Egyetem, równolegle do głównego placu, w pobliżu Bastionu Kata, został zbudowany w pierwszej połowie XV wieku, pierwotnie jako dwie gotyckie kamienice miejskie. Badania archeologiczne potwierdziły obecność w tym miejscu wczesnego warsztatu ceramicznego. Więzienie Miklós, jeden z najlepiej zachowanych średniowiecznych budynków, było w rzeczywistości wykorzystywane jako więzienie miejskie i sala tortur od XVII wieku do 1909 roku. Według tradycji, zostało nazwane na cześć domniemanego, szczególnie okrutnego kata Franciszka II Rakoczego, imieniem Miklós. Książę jednak nie miał kata o tym imieniu. Koszyce miały prawo wykonywania egzekucji mieczem przez ponad 500 lat. Wykonywanie prawa egzekucji naturalnie wymagało zatrudnienia katów. Pomieszczenia mieszkalne kata działającego w mieście znajdowały się na górnym piętrze budynku. Od 1909 roku działało tu Muzeum Górnych Węgier, prezentujące historię miasta na wystawach. Budynek został gruntownie odnowiony podczas II wojny światowej, kiedy Koszyce „powróciły”, w latach 1940-42. W 2009 roku, dzięki wsparciu tzw. Funduszu Norweskiego, Muzeum Wschodniej Słowacji przeprowadziło kompleksową rekonstrukcję, połączoną z badaniami, budynku i jego otoczenia, na Baszcie Kata. Podczas prowadzonych tu wykopalisk odkryto podziemny korytarz łączący więzienie z Basztą Kata. Obecnie w budynku mieści się muzeum.