Naśladowcy Maryi, słuchajcie!
Piosenka
1. Słuchajcie, czciciele Maryi,
Ta cudowna historia opowiada o świętej lektorze.
Niedaleko Mariazell żyła mała dziewczynka,
A której wielką radością było posiadanie świętego lektora.
2. Już jako mała dziewczynka czuła taką gorliwość,
Że jej serce płonęło tylko dla Maryi,
Święty lektor był jej skarbem,
Jej lekarstwem w kłopotach, jej pocieszeniem w smutku.
3. Z prawdziwą pobożnością dziewczynka odmawiała piętnaście dziesięcin z lektora każdego dnia.
Pewnego razu gorliwa dziewczynka udała się do Mariazell ze świętą pobożnością,
ze swoim świętym lektorem.
4. Pobożna dziewczyna dokończyła modlitwę Anioł Pański,
Módl się za nami, święta Matko Boża,
Pobożną modlitwę przerywają głosy,
W gęstwinie lasu brzęknęła broń.
5. Wkrótce ponurzy rabusie otoczyli
Dziewczynę, która trzymała różaniec ku niebu.
–, Stój, –, powiedzieli, –, jeśli życie ci drogie,
Oddaj mi to, co masz, swoje ubrania, swoje pieniądze.
6. Nóż błyszczy w ich rękach w świetle zapalonej lampy,
Dziewczyna łagodnie patrzy rabusiom w oczy,
Powiedziała: –, Dobrzy ludzie, nie mam pieniędzy,
Ten różaniec jest moim jedynym skarbem.
7. Idę do Maryi prosić o miłosierdzie,
Wezmę moje serce, ona nie potrzebuje bogactw.
–, Gdzie więc jest twoje serce –, powiedzieli zbójcy,
Nie widzimy w tobie niczego poza drewnianym czytelnikiem.
8. Kontynuują szyderczo: –, Jeśli nie masz pieniędzy,
Zobaczmy, jak nosisz swoje serce na rękach.
–, Nie wiedzą, co czynią, – powiedziała dziewczyna żarliwie,
Wybacz mi, która umarłam na krzyżu.
9. Po tych słowach jeden ze złoczyńców
chwyta dziewczynę za usta, drugi wiąże jej ramiona.
Ściska czytelnika dziewczyny w swojej dłoni,
Złodziej ściąga sukienkę z jej piersi.
10. I wbił nóż w pierś dziewczyny,
Wyciął nim jej niewinne małe serduszko.
O cudzie nad cudami, dziewczyna wstała,
Z uśmiechniętymi ustami powitała ją.
11. Tak przemówił do złego, jak obiecał:
–, Abym mógł je wziąć w swą dłoń, daj mi moje serce.
Jego własne serce jest już w jego dłoni,
Bez słowa skargi zaniesie je do wielkiego Mariazell.
12. Tak przemówił do złych ludzi:
–, Pójdźcie ze mną chwalić Maryję.
Grzesznicy są przerażeni widokiem dziewczyny,
Sami rzucają swą morderczą bronią.
13. Rozdarły szaty, padły na kolana,
Z żalem zawołały za dziewczyną:
–, Córko Maryi, o przebacz nam,
Pójdziemy z tobą chwalić Maryję.
14. Poszły za dziewczyną na kolanach,
I doszły do granicy Mariazell,
Dzwony same z siebie zadzwoniły,
Ręce aniołów pociągnęły je.
15. Dziewczyna poszła ze swoim sercem do ołtarza,
Położyła je przed Maryją ze słowami:
–, Oto, Dziewico, przyjmij moje serce ode mnie,
Podnieś mnie do nieba, zabierz mnie do siebie.
16. Więc wyspowiadał się przed ołtarzem, udzielił komunii,
Jego czysta dusza wstąpiła do nieba, do aniołów.
A niegodziwi żałowali swoich grzechów,
Stali się surowymi pustelnikami.
Niech to będzie na chwałę Maryi i dla zbawienia naszych dusz!
Ta cudowna historia opowiada o świętej lektorze.
Niedaleko Mariazell żyła mała dziewczynka,
A której wielką radością było posiadanie świętego lektora.
2. Już jako mała dziewczynka czuła taką gorliwość,
Że jej serce płonęło tylko dla Maryi,
Święty lektor był jej skarbem,
Jej lekarstwem w kłopotach, jej pocieszeniem w smutku.
3. Z prawdziwą pobożnością dziewczynka odmawiała piętnaście dziesięcin z lektora każdego dnia.
Pewnego razu gorliwa dziewczynka udała się do Mariazell ze świętą pobożnością,
ze swoim świętym lektorem.
4. Pobożna dziewczyna dokończyła modlitwę Anioł Pański,
Módl się za nami, święta Matko Boża,
Pobożną modlitwę przerywają głosy,
W gęstwinie lasu brzęknęła broń.
5. Wkrótce ponurzy rabusie otoczyli
Dziewczynę, która trzymała różaniec ku niebu.
–, Stój, –, powiedzieli, –, jeśli życie ci drogie,
Oddaj mi to, co masz, swoje ubrania, swoje pieniądze.
6. Nóż błyszczy w ich rękach w świetle zapalonej lampy,
Dziewczyna łagodnie patrzy rabusiom w oczy,
Powiedziała: –, Dobrzy ludzie, nie mam pieniędzy,
Ten różaniec jest moim jedynym skarbem.
7. Idę do Maryi prosić o miłosierdzie,
Wezmę moje serce, ona nie potrzebuje bogactw.
–, Gdzie więc jest twoje serce –, powiedzieli zbójcy,
Nie widzimy w tobie niczego poza drewnianym czytelnikiem.
8. Kontynuują szyderczo: –, Jeśli nie masz pieniędzy,
Zobaczmy, jak nosisz swoje serce na rękach.
–, Nie wiedzą, co czynią, – powiedziała dziewczyna żarliwie,
Wybacz mi, która umarłam na krzyżu.
9. Po tych słowach jeden ze złoczyńców
chwyta dziewczynę za usta, drugi wiąże jej ramiona.
Ściska czytelnika dziewczyny w swojej dłoni,
Złodziej ściąga sukienkę z jej piersi.
10. I wbił nóż w pierś dziewczyny,
Wyciął nim jej niewinne małe serduszko.
O cudzie nad cudami, dziewczyna wstała,
Z uśmiechniętymi ustami powitała ją.
11. Tak przemówił do złego, jak obiecał:
–, Abym mógł je wziąć w swą dłoń, daj mi moje serce.
Jego własne serce jest już w jego dłoni,
Bez słowa skargi zaniesie je do wielkiego Mariazell.
12. Tak przemówił do złych ludzi:
–, Pójdźcie ze mną chwalić Maryję.
Grzesznicy są przerażeni widokiem dziewczyny,
Sami rzucają swą morderczą bronią.
13. Rozdarły szaty, padły na kolana,
Z żalem zawołały za dziewczyną:
–, Córko Maryi, o przebacz nam,
Pójdziemy z tobą chwalić Maryję.
14. Poszły za dziewczyną na kolanach,
I doszły do granicy Mariazell,
Dzwony same z siebie zadzwoniły,
Ręce aniołów pociągnęły je.
15. Dziewczyna poszła ze swoim sercem do ołtarza,
Położyła je przed Maryją ze słowami:
–, Oto, Dziewico, przyjmij moje serce ode mnie,
Podnieś mnie do nieba, zabierz mnie do siebie.
16. Więc wyspowiadał się przed ołtarzem, udzielił komunii,
Jego czysta dusza wstąpiła do nieba, do aniołów.
A niegodziwi żałowali swoich grzechów,
Stali się surowymi pustelnikami.
Niech to będzie na chwałę Maryi i dla zbawienia naszych dusz!