Wiadukt Marchegg

Wiadukt Marchegg, zbudowany dla transportu kolejowego - wraz z tzw. Czerwonym Mostem - odegrał bardzo ważną rolę w zachodnich połączeniach transportowych Bratysławy. Most był częścią planowanej linii kolejowej zatwierdzonej przez parlament węgierski w 1836 roku, łączącej Peszt przez Vác, Érsekújvár, Bratysławę z Wiedniem, którą Węgierska Centralna Spółka Kolejowa rozpoczęła budować w 1844 roku. Wiadukt otrzymał swoją nazwę od faktu, że przerzucając most nad rzeką Morawą, stworzył połączenie z wioską Marchegg w Dolnej Austrii po drugiej stronie. Jego budowa miała miejsce w latach 1845-1850. Z długością 474 metrów był to najdłuższy most w całej monarchii w tamtym czasie. ; Według pierwotnego projektu, 43-metrowy, dwuprzęsłowy, drewniany most belkowy spinał samą rzekę. Dołączyło do niego 10 ceglano-kamiennych odcinków mostu, każdy o długości 15 metrów, z łukowymi otworami po obu stronach, nad szeroką doliną rzeki po obu stronach. W 1866 roku, podczas wydarzeń militarnych wojny austriacko-pruskiej, wycofujące się wojska austriackie zniszczyły centralną drewnianą część mostu. Kiedy odrestaurowano go w 1868 roku, brakującą część zastąpiono mostem o konstrukcji stalowej. Podczas I wojny światowej, w celu zwiększenia przepustowości transportu wojskowego na front wschodni, planowano poszerzenie mostu do dwóch par torów, ale ostatecznie nic z tego nie wyszło. Most mógł więc służyć ruchowi do 6 kwietnia 1945 roku, kiedy to środkowa część została wysadowana w powietrze przez wycofujące się wojska niemieckie. Odbudowa trwała 14 lat. ; Niemniej jednak wiadukt Marchegg jest prawdopodobnie najbardziej spektakularnym elementem mostów kolejowych w regionie Bratysławy.