Gniazdo ptaka

Zima naszego dzieciństwa była nierozerwalnie związana ze śniegiem, mrozem, soplami zwisającymi z okapów i oczywiście pieczeniem prosiaka. ; Prawie każdy dom w Madar hodował również świnie, aby rolnik mógł zarobić przynajmniej część pieniędzy, które wydawał na jedzenie, pracując przy zwierzętach każdego dnia. A domowe smaki i tak nie mogły się równać z mięsem kupionym w sklepie. Przepis na kiełbasę i kiełbasę był pilnie strzeżoną tajemnicą w każdej rodzinie. ; Dzień pieczonego prosiaka był ustalany z dużym wyprzedzeniem, aby rzeźnik miał tego dnia wolne i nie miał nic innego do roboty. Pogoda również była ważnym czynnikiem, więc w większości miejsc całodniowe wydarzenie zaplanowano na styczeń, ponieważ najlepiej było pracować z mięsem w zimnie i mrozie. ; Gospodyni domowa obrała, posiekała i usmażyła czerwoną cebulę, która jest potrzebna do farszu kiełbasianego, oraz czosnek, który nadaje kiełbasie jej podstawowy smak, dzień wcześniej. Ona myła i przygotowywała duże garnki, montowała kocioł do smażenia tłuszczu, zadaniem rolnika było przygotowanie drewna na opał, ostrzenie noży i oczywiście zapewnienie niezbędnej zawartości alkoholu domowej palinki i wina do zagotowania, aby praca szła lepiej. ; O świcie w dzień świni mężczyźni z sąsiadów i krewnych zebrali się, ponieważ pomoc świni była najlepszym męskim zajęciem. Wcześniej odprawiali błogosławieństwo, które czasami składało się z dwóch lub trzech stempli dobrej domowej palinki. Było to konieczne, ponieważ było bardzo zimno, a tucząca świnia urosła dość duża i nie oddawała łatwo skóry. ; Prawdziwą rzeczą było trochę krzyczeć, aby dać ludziom na ulicy znać, że dużo pracy zaraz się zacznie. Zabitą świnię najpierw pieczono, do czego używano słomy w dawnych czasach, a w nowszych czasach płomienia gazowego. Kiedy nastał świt, wprawny rzeźnik już kroił świnię. Tymczasem rozpalili ogień w kotle i zagotowali wodę, w której najpierw gotowali składniki kiełbasy, następnie składniki prasowanego sera i na końcu ryż do kiełbasy w abálé. ; Obowiązkiem gospodyni było ugotować krew cebulową na śniadanie dla mężczyzn z odłowionej krwi i sporą porcję czerwonej cebuli. ; Gospodyni i jej pomocnice biegały po kuchni, sortowały i gotowały ryż do gołąbków, a pierwsza porcja mięsa przybyła bardzo szybko, aby można było upiec pieczeń na lunch. ; Obowiązkiem mężczyzn było przetwarzanie mięsa, robienie farszu kiełbasianego, farszu kiełbasianego i prasowanego sera. Kobiety czyściły jelita wieprzowe i żołądek, do którego wsadzono farsz. Do obowiązków kobiet należało również gotowanie obiadu, który tradycyjnie składał się z bulionu mięsnego, gołąbków, smażonej kiełbasy, kiełbasek i resztek pieczeni z południa. Do tego wszystkiego podawano świeży biały chleb i pikle. ; Było już późne popołudnie, gdy kiełbaski gotowały się w wrzącej wodzie w kotle, a tłuszcz również smażył się w dużym kotle. Zapach świeżej kiełbasy wypełnił całą przestrzeń. Rzeźnik i jego pomocnicy wypili ostatnie błogosławieństwo z radości za dobrze wykonaną pracę, a potem wszyscy rozeszli się do domów, aby zmyć pot ciężkiej pracy. Ubrany w czyste ubrania, mógł teraz zasiąść jako gość przy schludnie nakrytym stole i delektować się przyjemną kolacją, wsłuchując się w trzask ognia i popijając wino do późnej nocy.