Węgierski huzar jadący na czarnym koniu

1. Gdy węgierski huzar dosiada swego czarnego konia, ; Przecina kosą jego słabe czoło, ; Pada lodowaty deszcz, mój mały konik jest przemoczony, ; Hej, moja wędzidło jest lodowate, moje słabe ramiona są zimne. ; ; 2. Mój koń jest kasztanowaty, nie je owsa, ; Już jako źrebak jadł jęczmień, ; Mój drogi mały aniołku, przyzwyczaił się do tego, ; Hej, ja, obok niego, na sprężystej sofie.