W roku tysiąc osiemset czterdziestym siódmym
Piosenka
1. W roku 1847, ; Co wydarzyło się u podnóża stosu pszenicy. ; Julcsa Szabó stanął na stosie, ; Wpadł prosto do bębna. ; ; 2. Kiedy jego ukochana to zobaczyła, ; – Panie maszynisto, zatrzymaj maszynę, ; Ale maszynista nie chce tego słyszeć, ; Jego maszyna nie chce się zatrzymać. ; ; 3. Julcsa Szabó został wsadzony na wóz, ; Zaprowadzono go do naczelnego lekarza, ; Naczelny lekarz odwrócił się, mówiąc: ; – Tylko Bóg może to uleczyć. ; ; 4. Otwórz swoją zieloną bramę, moja matko, ; Oto przyprowadzają twoją złamaną córkę, ; Jej czerwona krew płynie jak strumień, ; Serce jej ukochanego prawie pęka.