W Kismartos jest młyn, na nim mielą smutki

1. W Kismartos jest młyn, mielą w nim smutek, czuhajja, ; Ja też mam smutek, pójdę i postrzelę, czuhajja. ; Jesienią opadła róża herbaciana, mój ukochany mnie opuścił, ; Jeśli inny mnie opuści, nie będę długo rozpaczać. ; ; 2. W moim sąsiedztwie mieszka kobieta, ma piękne kręcone włosy, ; Wiatr rozwiewa jej kręcone włosy, rzuca je z prawego ramienia na lewe ramię. ; Byłem jej dzieckiem, niestety, ale dużo za nią chodziłem, ; Lodowaty deszcz wciąż pada, zmywając gładko jej kręcone włosy.