Vilma Szabó w czwartkowy wieczór

1. Vilma Szabó w czwartek wieczorem, ; Wybiegła na przód parowego wagonu. ; Poszedłem tam i stanąłem przy niej, ; Uważaj Vilmo, bo ktoś cię zobaczy. ; ; 2. Vilma Szabó nie wzięła tego za żart, ; Pobiegła do pobliskiej karczmy, ; Kazała córce karczmarza, ; Aby przyniosła Vilmie dziesięć litrów wina. ; ; 3. Vilma Szabó odczytuje cenę wina, ; Kapral żandarm otwiera drzwi. ; Kapral żandarm krzyczy: ; – No, chłopcy, zabierzcie Vilmę! ; ; 4. Vilmie Szabó towarzyszy sześciu żandarmów, ; Jej kochanek obserwuje ją przez okno. ; – Nie patrz na moje smutne życie, moja różo, ; Wszystko to cierpię dla ciebie. ; ; 5. Vilma Szabó jest przesłuchiwana przez sześciu żandarmów, ; Jej kochanek podsłuchuje przez dziurkę od klucza. ; – Vilmo, wyznaj szczerze swój grzech, ; Gdzie położyłaś swoje troje pięknych dzieci? ; ; 6. – Jedno położyłem u podstawy cedru, ; Drugie u dna Cisy, ; Teraz jestem mordercą trzeciego, ; Więc moja różo, jestem na zawsze więźniem. ; ; 7. Ale chciałbym zostać złotą rybką, ; Aby przepłynąć z Siófok do Füred. ; Wpłynąłbym do siatki mojego dziecka, ; Pożegnałbym się z nią po raz ostatni. ; ; 8. Różowa spódnica Vilmy Szabó, ; Utknęła na drzwiach więzienia. ; Sierżancie, błagam cię, ; Powieś moją różową spódnicę.