Kiedy tu jesteśmy, nasi przyjaciele już noszą drewniane buty.
Piosenka
1. Przyjaciele już noszą drewniane buty, ; Ci, którzy sypiają ze swoimi partnerkami, żyją w swoim własnym świecie, ; Oto ja, mój biedny sierota, śpię sam, ; Gdziekolwiek macam, znajduję tylko jedzenie. ; ; 2. Poszedłem daleko, aby się ożenić, chociaż nie poszedłem, ; Moja słodka, droga żono, byłabyś tam zgubiona, ; Ożeniłem się ze starą panną i spałem z nią, ; Ona szurając i szurając swoimi kapciami, ach, boję się jej. ; ; 3. Czy ława przysięgłych, czy sędzia by mnie z nią rozwodził, ; Boże broń, Boże broń, nie będę mieszkał z nią, ; Gdyby diabeł był taki, wyglądałby jak wóz, ; Im głośniej krzyczałby, tym lepiej by ją niósł.