W roku tysiąc osiemset czterdziestym siódmym

1. W roku tysiąc osiemset siedemdziesiątym czwartym, ; Co wydarzyło się u podstawy stosu pszenicy. ; Julcsa Szabó stanął na stosie, ; Wpadł prosto do bębna. ; ; 2. Kiedy żniwiarz to zobaczył, ; – Panie maszynisto, zatrzymaj maszynę, ; Ale maszynista nie chce tego słyszeć, ; Jego maszyna nie chce się zatrzymać. ; ; 3. Julcsa Szabó został umieszczony na wozie, ; Prosto w ręce naczelnego lekarza. ; Naczelny lekarz odwraca się, mówi: ; – Dobry Bóg jest od tego lekarzem. ; ; 4. – Otwórz swoją zieloną bramę, moja matko, ; Oto przyprowadzają twoją złamaną córkę. ; Jej czerwona krew płynie jak strumień, ; Serce jego matki prawie pęka.