Thomas Mauksch

* Késmárk, 20 grudnia 1749 – † Késmárk, 10 lutego 1832 / Pastor ewangelicki, przyrodnik i badacz Tatr, nauczyciel, kupiec ; ; Ukończył gimnazjum w swoim rodzinnym mieście, następnie studiował teologię i nauki przyrodnicze na Uniwersytecie w Lipsku. Uczył w gimnazjum w Késmárku w latach 1776–1784. W latach 1784–1802 był pastorem ewangelickim najpierw w Bártfie, a następnie od 1786 r. w Nagyszalók. W tym ostatnim miejscu zaczął handlować winem, a w 1802 r. ostatecznie zrezygnował z nauczania i wrócił do Késmárku, gdzie zajmował się wyłącznie handlem winem. Oprócz pracy badał historię, warunki naturalne, minerały i skały swojej ojczyzny, a także studiował Tatry. Często wędrował po Tatrach i próbował zdobyć Łomnicę. Wielokrotnie towarzyszył znanym zagranicznym podróżnikom, przyrodnikom i oficerom wojskowym w tych wyprawach (m.in. Robertowi Townsonowi, Göranowi Wahlenbergowi, Pálowi Kitaibelowi, Jánosowi Asbóthowi, Gergely'emu Berzeviczy'emu, Istvánowi Csáky'emu). Csáky miał w Tátrafüred pawilon myśliwski, w którym mógł zakwaterować gości. Tamás Mauksch stał się wnikliwym i uznanym znawcą flory Spiszu i Tatr, a także ściśle współpracował z Kitaibelem podczas pracy nad jego dziełem „Descriptiones et icones plantarum rariorum Hungariae”, więc nie jest przypadkiem, że nazwisko Maukscha znajduje się wśród wymienionych współpracowników. Sam Tamás Mauksch napisał kilka prac po łacinie i niemiecku, ale pozostały one w rękopisie (najważniejszym z nich jest Wegweiser durch die Zipser karpathischen Alpen, które Károly György Rumy przygotował do druku już w 1826 roku, ale ostatecznie nie zostało opublikowane, a rękopis trafił do kolekcji rękopisów Węgierskiej Akademii Nauk, w której wymienił 1508 gatunków roślin). W latach 1794–1832 prowadził również dziennik z obserwacjami botanicznymi i meteorologicznymi, ale i ten nigdy nie ujrzał światła dziennego; czerpali z niego jedynie jego biograf, Sámuel Weber, i János Lipták (1889–1958), który napisał monografię o Kesmark Lyceum (Geschichte des evang. Distriktual-Lyzeums A. B. Kesmark, 1933). W latach 1911–1944 był nauczycielem w liceum w Kesmarku, a w latach 1941–1944 dyrektorem tamtejszego Instytutu Badań nad Ziemią (Institut für Heimatforschung). Pamięć o Maukschu utrwalają również dwie nazwy geograficzne: jama Mauksch na zboczu szczytu Nagyszalók oraz jezioro Mauksch w dolinie Kesmarku. 8 września 1901 roku w kościele w Kačaslomnicach umieszczono tablicę pamiątkową ku jego czci.