Tivadar Posewitz

* Igló, 2 grudnia 1851 – † Budapeszt, 12 czerwca 1917 / geolog, lekarz ; ; Uzyskał tytuł lekarza na Uniwersytecie w Budapeszcie w 1874 roku. Następnie studiował geologię przez 3 lata w Akademii Górniczej we Freibergu. W 1879 roku wyjechał do Holenderskich Indii Wschodnich (Indonezja) jako lekarz wojskowy, ale w wolnym czasie prowadził głównie badania geologiczne na wyspie Borneo. Wiele lat później, w 1889 roku, opublikował książkę na ten temat w Berlinie. Wrócił do ojczyzny w 1884 roku i przez kilka lat mapował region Tatr Wysokich. W 1887 roku został asystentem geologa w Królewskim Węgierskim Instytucie Geologicznym, od 1897 roku geologiem jego wydziału, a w 1908 roku jego głównym geologiem. Przeprowadził ważne badania geologiczne w trzeciorzędowym basenie Iglói oraz w piaskowcowym obszarze regionu Máramaros. Badał zarówno węgierską, jak i polską stronę Tatr, sporządzał statystyki dotyczące liczby turystów odwiedzających Tatry Wysokie, obserwował kozice, zbierał legendy i podania o regionie oraz opracowywał i badał nazwy geograficzne Tatr. Za jedno z jego najważniejszych dzieł uważa się studium zatytułowane „Nafta i asfalt na Węgrzech”, napisane w 1906 roku. ; ; Dalsze prace: ; Borneo, 1889; Region Spiski, Tatry Wysokie i Centralny Spisz, 1898.