Tamas Tarnoczy

* Hőlak, 15 stycznia 1915 – † Budapeszt, 14 września 2007 / fizyk, akustyk ; ; Po I wojnie światowej przeprowadził się z rodzicami do Budapesztu, gdzie w 1933 roku ukończył szkołę średnią i uzyskał certyfikat nauczyciela matematyki i fizyki na Uniwersytecie w Segedynie. W 1940 roku został asystentem profesora Zoltána Baya na Politechnice Budapesztańskiej, a w 1943 roku uzyskał doktorat z akustyki na Uniwersytecie Nauki i Technologii Pázmány Péter pod kierunkiem późniejszego noblisty György'ego Békésy'ego. Od tego czasu pracował głównie nad akustyką. W 1949 roku założył Grupę Badawczą Akustyki i Ultradźwięków w Centralnym Instytucie Badań Fizycznych Węgierskiej Akademii Nauk. Jego zainteresowania koncentrowały się na badaniach mowy. Jego wyniki badań nad soczewkami strefowymi ultradźwiękowymi, akustyką pomieszczeń i dźwiękiem mowy mają międzynarodowe znaczenie. Zorganizował kilka konferencji akustycznych i międzynarodowy kongres akustyczny w Budapeszcie w 1971 roku, który zgromadził 1500 ekspertów. Opublikował blisko 450 artykułów w języku węgierskim i językach obcych, a także był autorem, współautorem i redaktorem 19 książek. ; ; Jego główne prace: ; Akustyka fizyczna, 1945, ; Akustyka architektoniczna, 1948, ; Akustyka fizyczna, 1963, ; Ultradźwięki, 1963, ; Projektowanie akustyczne, 1966, ; Akustyka muzyczna, 1982, ; Ciśnienie akustyczne – głośność – hałas, 1984, ; Akustyka pomieszczeń I-II., 1986, ; Wprowadzenie do akustyki muzycznej, 1991.