Tablica pamiątkowa z okazji 100. rocznicy powstania Kolei Gospodarczej Bodrogközi

100. rocznicę uruchomienia Kolei Ekonomicznej Bodrogközi uczczono wykładem i odsłonięciem tablicy pamiątkowej, która odbyła się 2 sierpnia 2013 r. w Királyhelmec od godz. 15.00. Podczas wydarzenia emerytowany główny inżynier MÁV, Péter Parragh, wygłosił wykład zatytułowany „Historia kolei ekonomicznej Bodrogközi” w Muzeum Regionalnym Mailáth József. ; ; Linia Cigánd-Királyhelmec zbudowana przez Kolej Ekonomiczną Bodrogközi została otwarta w 1913 roku i wkrótce została przedłużona do Sárospatak, a następnie poprowadzona linią skrzydłową z odgałęzienia Sárospatak do Kenézlő. W 1920 roku Királyhelmec zostało zaanektowane na mocy traktatu z Trianon, a końcem linii stał się Zemplénagárd. Kolejnym niekorzystnym skutkiem traktatu pokojowego było to, że Hegyköz (region Sátoraljaújhely) znalazł się w bardzo trudnej sytuacji. W związku z tym również tutaj planowano rozbudowę sieci kolei lekkiej. Najpierw, w 1924 roku, zbudowano odcinek między Sátoraljaújhely a Pálházą, a pod koniec roku linia została przedłużona z Pálházy do Füzérkomlós. Obie linie połączono w 1927 roku, tworząc najdłuższą ciągłą sieć kolei lekkiej na Węgrzech. Najważniejszym krokiem w tym kierunku była budowa mostu Balsa Tisza w 1930 roku, dzięki czemu powstało bezpośrednie połączenie kolejowe między Kenézlő a Balsą. W Balsie linia została połączona z siecią kolei lekkiej Nyírvidéki. W 1938 roku Királyhelmec powrócił do Węgier, a tory zostały odbudowane. Została ona ponownie zlikwidowana w 1944 roku, gdy zbliżał się koniec wojny. Pod koniec 1944 roku Niemcy wysadzili most w Balsie, a bezpośrednie połączenie kolejowe ustało. Mostu nigdy nie odbudowano; do dziś pozostały po nim jedynie ruiny; do niedawna połączenie zapewniał prom. W 1949 roku linie zostały znacjonalizowane, a na przerwanych odcinkach linii (Kenézlő i Zemplénagárd) pociągi kierowano na tory pętlowe. W 1964 roku zaprzestano używania trakcji parowej, a zamiast niej kursowały lokomotywy Mk48 i Mk45. Do tego czasu kolej odgrywała już znaczącą rolę w życiu mieszkańców. Zarówno ruch pasażerski, jak i towarowy był znaczący, a kolej zapewniała również liczne miejsca pracy. Los kolei lekkiej został naznaczony przez koncepcję polityki transportowej z 1968 roku. 31 grudnia 1976 roku linia między Elágazás a Zemplénagárd została zamknięta. 29 listopada 1980 roku zdemontowano również pozostałą sieć linii. Kilka dni później rozpoczęto usuwanie torów. Cała sieć kolejowa została zdemontowana, ale Państwowa Kolej Leśna Pálháza, która wcześniej łączyła się z kolejką miejską Hegyközi Light Railway należącą do MÁV, została jedynie zmuszona do zaprzestania działalności, a następnie, począwszy od 1989 roku, została odnowiona i przeznaczona do celów turystycznych. Co ciekawe, w 1996 roku ta kolejka leśna została przedłużona z terenu przemysłowego Pálháza do Pálházy, na nasypie kolejki miejskiej Hegyközi Light Railway. Odcinek ten nigdy nie należał do kolei leśnej, więc w praktyce krótki odcinek kolejki miejskiej Hegyközi Light Railway został przebudowany. W związku z tym obecnie odcinek kolei miejskiej między terenami przemysłowymi Pálháza-Pálháza jest wykorzystywany, ale wyłącznie w celach turystycznych, jako część kolei leśnej. Ponadto niektóre inne konstrukcje (most Bodrog) i pozostałości torów przypominają nam o dawnej kolei miejskiej.