Tablica pamiątkowa Szalatnai Rezső

Rezső Szalatnai, obok Pála Szvatkó i Zoltána Fábry'ego, był najważniejszym krytykiem literatury węgierskiej w Czechosłowacji między dwiema wojnami, historykiem literatury i pisarzem, który między innymi był zaangażowany w sprawy Węgrów na Słowacji dzięki swojej odważnej akcji przeciwko pozbawieniu praw w latach 1945-1948. ; Rezső Szalatnai (1904-1977) urodził się w Nagyszalatná, uczęszczał do liceum w Szakolcy i uzyskał certyfikat nauczyciela Uniwersytetu Bratysławskiego. Od 1930 do 1945 roku uczył w węgierskim liceum i kolegium nauczycielskim w Bratysławie, a w latach 1945-1948 pracował w bibliotece uniwersyteckiej w Bratysławie. Był jednym z członków-założycieli Ruchu Sierpa. Publikował swoje prace w licznych słowackich gazetach. W 1948 roku przeniósł się do Budapesztu, gdzie przez kilka lat pracował w Instytucie Studiów Wschodnioeuropejskich, a od 1950 do 1965 roku w Bibliotece Uniwersyteckiej. Pisał głównie prace z zakresu historii literatury i historii stosunków międzynarodowych, mając niewiele czasu na tworzenie prozy. Pisarz i historyk literatury Rezső Szalatnai był przez długi czas nauczycielem w Gimnazjum Węgierskim przy ulicy Duna w Bratysławie. Dwujęzyczna tablica pamiątkowa została odsłonięta w setną rocznicę jego urodzin przez Stowarzyszenie Pisarzy Słowacko-Węgierskich, Słowackie Muzeum Narodowe oraz Słowackie Muzeum Kultury Węgierskiej.