Tablica pamiątkowa upamiętniająca wiec w Komáromie z 8 stycznia 1994 r.

Tablica pamiątkowa została wzniesiona na pamiątkę zgromadzenia w Komárom z 8 stycznia 1994 r. przez Komáromskie Wybory Terytorialne Csemadów w 2009 r. ; ; „Komárom 1994” ; Wydarzenie o historycznych proporcjach miało miejsce 8 stycznia 1994 r. w twierdzy węgierskiej duchowości, Révkomárom. ; Burmistrzowie gmin - wsi i miast - zamieszkiwanych przez węgierską wspólnotę narodową, przedstawiciele samorządów lokalnych, członkowie parlamentu narodowości węgierskiej oraz liderzy węgierskich partii politycznych i ruchów zebrali się tutaj, aby omówić palące problemy, które pojawiły się z żywiołową siłą po zmianie reżimu i pilnie wymagają rozwiązania. Uczestnicy zgromadzenia omówili stan statusu konstytucyjnego węgierskiej wspólnoty narodowej, sytuację samorządów lokalnych oraz znane do tej pory koncepcje reorganizacji terytorialnej i reformy administracji publicznej. ; Podobnego zgromadzenia nie było od czasów Trianon, za czasów Czechosłowacji, powstałej na gruzach monarchii austro-węgierskiej. Uczestnikami zgromadzenia w Révkomárom byli przedstawiciele legitymizowani przez ludność węgierską wsi i miast południowej Słowacji. Samorządy lokalne są często określane jako „czwarta władza”, obok władzy ustawodawczej, wykonawczej i sądowniczej. To również wyjaśnia fakt, że osoby sprawujące władzę polityczną w danym momencie zwracają szczególną uwagę na samorządy i nieustannie poszukują możliwości wywierania na nie wpływu. Na szczęście, na Słowacji można to obecnie osiągnąć jedynie za pomocą prawa, ponieważ narzędzia ręcznej kontroli zostały praktycznie wyczerpane. Wiadomo, że uspokajające prawne uregulowanie sytuacji samorządów lokalnych można osiągnąć na Słowacji jedynie poprzez przystąpienie do Europejskiej Karty Samorządu Lokalnego. Od momentu powstania ruch polityczny „Coexistence” odegrał niezastąpioną rolę w budowaniu wspólnoty węgierskiej wspólnoty narodowej. Traktował samorządy lokalne jako szczególnie ważny obszar organizacji społecznej, będący suwerennym filarem wciąż kruchej demokracji. Ich suwerenność przejawia się przede wszystkim w terytorialności, samodzielnym rozwiązywaniu lokalnych problemów organizacyjnych, w sprawach finansowych i podatkowych, w zarządzaniu problemami rozwojowymi oraz w kwestiach ustawowych. Jest to potocznie nazywane autonomią lokalną. W związku z powyższym staje się oczywiste, że samorządy lokalne odgrywają nieodzowną rolę w życiu węgierskiej wspólnoty narodowej. Zgromadzenie w Révkomárom było tego jaskrawym przykładem. Potrzeba zwołania zebrań samorządów lokalnych wsi zamieszkanych przez członków węgierskiej wspólnoty narodowej pojawiła się, gdy projekty ustaw parlamentarnych przedstawicieli partii i ruchów węgierskich, wzmacniające status prawny Węgrów i innych grup etnicznych, były wielokrotnie odrzucane przez parlament. Pomysł powołania zgromadzenia samorządowego i węgierskiej komisji narodowej został również sformułowany na IV Kongresie Współistnienia, w lutym 1993 roku, w Komárom. Wobec braku takiego konsensusu wśród partii i ruchów węgierskich, pomysł zwołania spotkania samorządów, a następnie jego organizację, podjął Związek Miast i Gmin Csallóköz. Dużą część prac organizacyjnych wykonał organ wykonawczy wspomnianego stowarzyszenia międzyosiedlowego, Rada Związku Miast i Gmin Csallóköz. Biorąc pod uwagę sytuację, która rozwinęła się po zwołaniu Rady CSVKT, po długich naradach i wewnętrznych sporach burmistrzów (członków rady), którzy aktywnie uczestniczyli w pracach organizacyjnych, przy natychmiastowym i szerokim poparciu Együttéles, a następnie przy zaangażowaniu Węgierskiego Ruchu Chrześcijańsko-Demokratycznego, zgromadzenie w Révkomárom mogło się odbyć. Wszyscy, którzy od początku aktywnie uczestniczyli w organizacji zgromadzenia w Komárom, wiedzą na pewno, że prasa węgierskojęzyczna na Węgrzech – z nielicznymi wyjątkami – nie podawała pełnych informacji o przygotowaniach w pełni wiarygodnie. Prawdziwa i oparta na faktach historia poprzedników zgromadzenia w Révkomárom czeka na dzisiejsze i przyszłe pokolenia. ;

Dr. József Kvarda