Tablica pamiątkowa Józsefa Szentiványi

Urodzony w Budapeszcie w 1817 roku, József Szentiványi (1817–1906) z Gömör i Szentiványi był właścicielem ziemskim w powiecie liptowskim, „promieniem dawnego, dobrodusznego, szarmanckiego węgierskiego świata szlacheckiego, który zabłądził w nasze czasy” (rocznik MKE). To przede wszystkim dzięki niemu Jezioro Szczyrbskie istnieje do dziś, ponieważ około 1870 roku, gdy jezioro było jeszcze własnością publiczną, planowano je osuszyć. W tamtym czasie Jezioro Szczyrbskie było jeszcze opuszczonym, niedostępnym miejscem, którego brzegi i otaczające je doliny porastały gęste lasy. Szentiványi, który posiadał również duże posiadłości ziemskie w Tatrach, w 1872 roku zbudował nad jeziorem pawilon myśliwski, a następnie w 1875 roku, przy wsparciu Węgierskiego Towarzystwa Karpackiego, zbudował swoje drugie schronisko w Wysokich Tatrach, które nazwano Schroniskiem Józsefa na cześć właściciela terenu. W 1877 roku Szentiványi zbudował nad brzegiem jeziora kolejną willę, którą nazwano Miklós-lak. W 1879 roku József Szentiványi kupił i prowadził schronisko, które wraz ze schroniskiem Rózsa miało największą rotację wśród schronisk tatrzańskich na początku lat 80. XIX wieku. Jako jeden z założycieli MKE, József Szentiványi był członkiem zarządu stowarzyszenia od 1873 roku i jego prezesem w latach 1878-1879. ; Część gruntów będących własnością rodziny Szentiványi, jak jezioro Csorba i jego okolice, została zakupiona przez węgierski skarb królewski w 1901 roku. Podjęto wówczas próbę zmiany nazwy jeziora Csorba na Jezioro Szentiványi-Csorba, ale zmiana nazwy nie została zaakceptowana. Nazwisko Józsefa Szentiványi zachowało się przy jeziorze Szentiványi (Capie pleso), położonym w górnej części doliny Malompataki.