Synagoga ortodoksyjna przy ulicy Harang

Żydom nie wolno było osiedlać się w Koszycach, jednym z żydowskich centrów Górnych Węgier, aż do 1841 roku. Mimo to, w połowie XX wieku mieszkała tu społeczność licząca ponad 11 000 osób, utrzymująca kilka dużych i małych synagog. Jedną z nich jest starsza synagoga, utrzymywana przez gminę ortodoksyjną, wraz z towarzyszącym jej kompleksem budynków przy ulicy Harangöntő, która biegnie wzdłuż łuku dawnych – obecnie zburzonych – murów miejskich Koszyc. Synagoga została zbudowana w 1899 roku według projektu architekta Jánosa Balogha. Główne wejście do synagogi, zbudowane w zamkniętym rzędzie od strony ulicy, znajdowało się na zachodniej, ulicznej fasadzie. Główna fasada synagogi z przełomu wieków, wzbogacona eklektycznymi dekoracjami tynkowymi i elementami orientalnymi, można powiedzieć, że jest typowa dla tego regionu, jest zamknięta tympanonem z Tablicami Mojżesza w szczycie. Przez bramę, znajdującą się pośrodku między wysuniętymi do przodu częściami po prawej i lewej stronie niedawno odnowionej fasady, wchodzimy do prostokątnej przestrzeni centralnej, z której trzy – dwie dłuższe i jedna krótsza – zajmują galerie wsparte na żeliwnych kolumnach, przeznaczone dla kobiet. Wewnętrzne ściany budynku, w stanie ruiny, pokryte są geometrycznymi freskami. Podłoga nieużywanego budynku została usunięta, a na jej powierzchni widoczne są ślady wykopalisk archeologicznych. W budynkach dziedzińca synagogi mieszczą się biura koszyckich instytucji żydowskich, a także niewielka sala modlitewna. Na dziedzińcu znajdują się – w stanie ruiny – całkowicie zniszczone budynki żydowskiej łaźni rytualnej oraz budynek namiotowy z otwieranym dachem. Synagoga została zniszczona przez koszyckich Żydów podczas II wojny światowej. Utraciła swoją społeczność na skutek emigracji ocalałych. Państwo czechosłowackie przejęło ją na własność i wykorzystywało jako magazyn książek aż do reprywatyzacji w 1990 roku. Od tego czasu uległa jedynie pogorszeniu, a jej renowacja postępuje powoli.