Strój ludowy Bodok

Strój ludowy z Bodoku należy do południowo-wschodniej części stroju zoboraljskiego. Charakterystyczne były fryzury kobiet: kok w dni powszednie, kok w święta, a nakryciem głowy panny młodej była párta. Stary kok jeleniowaty lub węgierski został stopniowo zastąpiony przez tótkonty, przejęte z sąsiednich słowackich wiosek. Wyróżniano kilka rodzajów lnu lub gyolcsingu, np. len, bablonyos lub koszule z falbankami. Ramiona i rękawy koszul były zazwyczaj tkane na niebieskim podkładzie lub zdobione nićmi i wycinanymi wzorami, a końce rękawów były wyplatane koronką. Kamizelka kobieca noszona była na koszuli, zwanej pruszlikiem w całym Zoboralj, z wyjątkiem Bodoku, gdzie nazywano ją „ubbon”. Istniało kilka rodzajów, np. z jednym, podwójnym, győrögyi, füles. Halki noszono na pandő, a następnie na wierzchniej spódnicy. Tak zwane fartsy były robione, aby poszerzyć biodra. Fartuch, tzw. sukienka, noszono przed spódnicą (typy: gyócs-, tirangli-, pestő-, glottruha). W chłodne dni na górną część ubioru noszono ciepłą kacabajkę lub tzw. vizitke. Noszono również chustę na głowę, w dni powszednie kapcie, a w święta buty z cholewami. Ubiór męski był prostszy, w dni powszednie noszono lniane spodnie, które można było nosić z fartuchem, lub lnianą koszulę. Strojem odświętnym były gyócsing, lajbi, spodnie (spodnie pun lub spodnie plisowane), a w chłodne dni krótki lub długi płaszcz. Obecnie strój ludowy noszą głównie kobiety, ale tylko na specjalne okazje, np. podczas występów zespołów folklorystycznych, imprez świątecznych (wydarzeń kulturalnych, specjalnych uroczystości kościelnych itp.), osoby starsze noszą prostszą, ciemniejszą wersję starości w każdą niedzielę. W 2018 roku grupa młodych ludzi przywróciła zwyczaj noszenia tradycyjnych męskich strojów, a najważniejsze ich części zostały wykonane lokalnie (Alfrédné Nagy Erzsébet Gyepes).