Stare nagrobki cmentarne

Według zapisów wizytacji kościoła z XVIII wieku, cmentarz rozciągał się wokół kościoła, co dobrze potwierdzają znaleziska kości wokół kościoła w XX wieku (np. podczas powiększania zakrystii, wykopalisk fundamentów pobliskiego ogrodu szkolnego itp.). Później stare groby cmentarza zniknęły w bezpośrednim sąsiedztwie kościoła, a cmentarz rozszerzył się na północ, na obszar dawnej posiadłości Fehér. Duży krzyż cmentarny został wzniesiony przez sędziego wiejskiego Alberta Gyöpósa w 1795 roku i konsekrowany przez kanonika Nyitry Antala Saffarovicha 10 maja 1796 roku. Uszkodzony krzyż został ponownie wzniesiony przez László Gyepesa w 1834 roku, a następnie naprawiony przez Jánosa Gyepesa w 1881 roku. Dziś jest w dobrym stanie, a wiele osób zapala przed nim świece w wigilię Dnia Zadusznego. ; W tylnym rogu cmentarza znajdował się tzw. szpital, w którym chowano chorych na cholerę i innych poważnie chorych, a później przechowywano tam zapasy grabarzy. Grabarzami byli miejscowi. Do dziś przetrwało wiele starych nagrobków, głównie kamiennych, a w mniejszym stopniu drewnianych. Elementy tych ostatnich połączono gwoździem w kształcie serca z kutego żelaza. Znajdują się tu również skromniejsze nagrobki rodzinne, odlane w całości z żelaza. Na cmentarzu nie spoczywa żaden ksiądz ani inny dostojnik, ale pochowano tu niemal wszystkie wybitne postacie życia publicznego wsi. Na przykład Alfréd Gyepes, popularny wiceburmistrz, który zmarł przedwcześnie, Erzsébet Gyepes, działaczka społeczna i nauczycielka przedszkolna kochająca kulturę, Jr. i Sr. Mihály Karasz, którzy byli jednymi z ostatnich znanych flecistów z Zoboralji (laska pasterska, dudy i cytra, które zostały zachowane w spuściźnie po ich pasterzu, są przechowywane w lokalnym Muzeum Zoboralji), Mária Balkóné Elgyütt, córka ostatniego dudziarza z Zsér, itd. Cmentarz otaczają rzędy drzew, które planują w najbliższej przyszłości zastąpić nowymi. Każde drzewo ma upamiętnić jedną ze starych rodzin z Bodoków.